Bir kitabı okumadan yorum yapmak, okumuş gibi davranmak kime fayda sağlar ki? Sosyal medyadan aşırılmış bir söz, kitapların arka kapaklarından kopyala yapıştır yapılan bir iki cümle, bizi kültürlü yapmaz. Bu insanlar hayatı da "mış gibi" yaşarlar. Dostları varmış gibi, çok seviyormuş gibi, hayattan tat alıyormuş gibi, hatta hayatı çözmüş gibi... Başkalarının hayatında kendi yüzlerini görürler. "Ben olsaydım" cümleleriyle "keşkeler” arasında sıkışan bir hayattır onlarınki. Yaşanmışlık olmadan, tecrübe kazanılmadan, acısı, sevinci hissedilmeden yaşanan/yaşanmayan bir hayat.
Sözlerin işe yaramadığı anlar vardır, keşke ben de ağlayabilseydim, her şeyi gözyaşlarımla söyleyebilseydim, anlaşılayım diye konuşmak zorunda kalmasaydım.