Bülent
@Bdky
Mesaiye kalan güneşte, içimdeki deli adamı yazmak istiyorum..;)
282 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·82 syf.·
4 günde okudu
·2021 86. kitabı
Ardahan’ın medari iftiharı ve değerli yazarımız; Sayın Gevher AKTAŞ DEMİRKAYA, Hocama, Saygıyla..
Güçlü ve özgün bir biçem.. Çok sesli, çok renkli, bir çırpıda okunup bitirildiğinde bile geride kendini hep anımsatacak derin bir tortu bırakan bir yapıt.. Emeğine yüreğine sağlık..Teşekkürler üstadım..
“Yazarın gömüsü çocukluğudur” derler. Döner dolaşır, çocukluklarında yaşadıklarından renkler, kokular,esintiler,hüzünler ve sevinçler katar anlattıklarına..
Hikaye ve kahramanlar gerçektir. Ardahan’ın yetiştirmiş olduğu değerli yazarımızın dedelerinin yaşadıklarıdır.
“ Sevmek ve nefret etmek, güzelin peşinde olmak ve çirkini tanımak, dostları yüceltmek,düşmanlardan öcünü almak ruhun uğraşıdır. Ancak; her şeyden önce ruhun görevi bu meselelerde ne denli sebatkar olduğunu kanıtlayabilmektir.”
Gönül telimi titreten Galiçya, Yemen, Çanakkale, Sarıkamış, Dumlupınar ve Sakarya, Kafkasya, Balkanlar ile ilgili kitaplar okudum. Ama bu kitap beni çok ciddi etkiledi, hüzünlendirdi.
Sara; Ahıska’da Bir Ermeni Gelin” büyük bir aşkın ve aynı zamanda büyük bir dramın rus ve ermenilerin mezaliminin romanı..
Ahıska’da yaşayan dedelerimin yaşadıklarıyla aynısı. Satut ninem, idam edilen dedemin yetimleri ile 1850’li yıllarda Ardahan’a geliyor, öz kardeşlerinin “sen Ahıska’da kaldın altınları bize ver bu rubleleri al” diyerek ihanet etmelerini, dul bir kadını ve yetimlerini sahipsiz bırakmalarını dinlemiştim..
Yaşlandıkça acılar azalır mı? Yoksa zamanla insan umursamaz mı olur? Yoksa çok görmüş ve çok yaşamış olmanın sonunda, her acının sona ereceğini, hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmeyeceğini mi öğrenir? Yaşlandıkça az ağlar insan? Yoksa göz pınarlarının kurumasından mıdır? Yoksa senelerce çok şeyin uğruna ağladığı için gözyaşları artık ona kıyamaz mı? Belki de ağlamanın ağlamış
