Yemek için çalışıyorsun ve ertesi gün tekrar çalışmak için yiyorsun. Aile. Birisi çıkmış, yasalarla yoksulların evlenmesini yasaklamayı önermiş. Besbelli ki bu adam merhametli biriymiş. Ben, aldığım aylıkla aileme ne verebiliyorum? Ne karıma birazcık konforlu bir yaşam, ne çocuklarıma yeterince iyi bir eğitim. Her şey aptalca! Hem de duzelemeyecek kadar aptalca, çünkü insanın ihtiyaçlarının toplamı, gücünün toplamını aşmış durumda.
Oysa ki onun yakın arkadaşlar istememesinin nedeni, insanlardan nefret etmesi değildi. Sadece kendisini insanlarla bu dostça denilen yakın ilişkiler içine sokmak istememesiydi. Bu tür ilişkiler, insanlardan türlü saçmalıklarla, entrikalarla, karılarının sağlığı ve karakterleriyle, ishale kadar her türden sığ, gündelik olaylarla ilgili bir yığın hikaye dinlemek gibi aptalca bir zorunluluğu da beraberinde getiriyordu...
... Sükunet, seyretme, zaman zaman da merak, ama hırssız, kendini kaybetmeden gösterilecek bir merak -iste normal yaşam buydu.