Hele bendeki derde bir bakın
Dağa yüklesem yerle bir olur
Göklere ulaştı feryadım ahım
Yıldızlar şaşırır da ay deli olur
Söylesin kim verdi bu fermanı
Nerde çaresi kimdedir dermanı
Yârdan ayrılanın arşı tutar ah'ı
Yanar alev alev söner kül olur
Gece karanlık kandiller sönmüş
Güller kurumuş bülbüller ölmüş
Yâr bedeninden kefen biçilmiş
Yattığın döşekler mezarın olur
Harf harf hece hece aradım seni
Bir şiir dizesine gömdüm kendimi
Ah! Ayrılık ne yaman yaktı içimi
Yaşamak haram ölüm ödül olur
Sensizlikten mi bilmiyorum…
Kalem boyun bükmüş, kağıt yetim…
Yürekten süzülen kelimeler öksüz…
Dil lâl, gözlerden elem damlıyor…
Ruh mu?...
O yine yalnızlık kokuyor…
Bu nasıl ayrılık, nasıl hasrettir ?
Yazmak istedim de beceremedim
İçime attığım sevdana mezar
Kazmak istedim de beceremedim !
Dolaşıp dururken ruhumda sancım
Kendime yetmiyor kendi inancım
Ben böyle sevdanın... deyipte hıncım
Saymak istedimde beceremedim...