Berk ı toprak
@Bediseba
Haziran 2026 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Matarandan bak yarama; perde hangi gökçe?
Hira'da çağla toplamak hiç suyuma gitmiyor;
biyometrik kefenlerin Kerbelâsında
aşkın türbesi çeper çeper genişliyor.
Eneler ise sulak ve yaralı;
her aynada biraz daha çoğalıyor.
Züht monopolüne ve kemer sıkma politikasına bayılıyorum;
nabzım durmadan “illallah” diyor.
Kartvizitler, tutanaklar, Bay Baston ve ihtiyarlık ihtimali…
Cehenneminizi hâlâ usandırmıyor mu?
Aşk-ı lügat, kevn ü mekândan aciz;
sen terim kuşanıp diyorsun ki:
“Yağmur, sapanına sığmaz.”
Merhamet, niçin sevabımdan aşkın anne?
Celle zikruhû, aşkın Tâhâ hurması.
Rahmeten li'l-âlemîn, küllî akıl.
Çakıl taşlarını dök, Beyza damaklarından;
Ref'-i mutlaktan şuhûd-u berraksın.
Kardelen-i nûra nezaketen şüheydasın.
Kalp rekâtın alemde farzet ki kıldın: mütevazî müteâl.
“İyi ki geçiyorsun zaman…
Ya acının damarlarıma dolduğu anda donsaydın.”
Mevlânâ’nın bu rikkati; Kierkegaard’ın “kaygı”, Jung’un “gölge”, Viktor Frankl’ın “anlam istenci” dediği eşiğe benzer.
Bütün ehemmiyetimiz;
iman ehliyetini aşkın rengine yaklaştırabilmektir; acının nârin hattında inanabilmektir.
Çünkü yazgı, durağan bir kader değil;
İbnü’l-Arabî’nin dediği gibi her an yeniden tecellî eden bir mümkinattır.
Zikri Mindfulness;
acıdan kaçmak değil,
acıyla aynı odada oturabilme terbiyesidir.
Nasılsa cennet modern değildir; kırılma noktası, Rilke’nin dediği ; “Hayatını değiştirmelisin”i dememek, kendi değerlerini küçümseme trajedisini epik bir kibre giydirmemektir. “Değer yargıların umûrun olmuşsa; duyguların izotonik bir formdur.”
'Ecirnâ mine’n-nâr’ dedikçe aşk!
Safî kalpsek; Müteâl’e hayret ederken, haşyete râbıtada düğüm yâ Elest’tir; ya şimdi, ya rahmet…
“Ben Basra’ya da fırsat vermemiş idim;
kim var kim yok, dört gözle beklesem
şu şiiri derim:
‘Otağı kalkacak sultan eğlenmez.’”
“Kebîr’in tevâzusu karınca değildir yâ Rab…”
Platonik cennet;felsefenin içtihâdı göremeyişidir tâ Molla Kasım’a kadar.
Ve;
ketm-i keramette kıtmir oldun sûrâna dek kâinat!
“Nurullah Genç’in Yağmur şiiri gibi, imâna en büyük engel olan travmalarının üstüne giderek; gerekirse duygusal eziyetin dozunu artırarak direteceksin. O zaman dünya çözünür. Zaten hâli cennet olanın uhrevî tarafı için ‘Dünya zindandır mümin kullara; zindanda olan kul kolay eğlenmez…’ şiiri hükmünden geçer; çünkü her şey zıddıyla bilinir. İnsan, bildiğinde de kibre girmemelidir. Emanete tevazu, nisyan ile mâlûl olduğuna hürmetendir.”
"İlmî irfandan nasip almayan zahmet çeker,” diyor Alvarlı Efe. O vakit, okuduğun kitaplar da yazgına tesir eder. “Hüviyeti
