Biz kendimizi sevmezsek hiç kimse bizi tatmin edici şekilde sevemez çünkü içimizde bir boşluk varken aşkı aramaya kalkarsak, daha çok boşlukla karşılaşırız.
Aşırı seven kadınlar beraber oldukları erkeğin daha önce ailesi, eski eşi ya da kız arkadaşları
tarafından gerçekten sevilmediğine inanırlar. Onu hasarlı görürüz ve biz onunla tanışmadan çok önce bile hayatında eksik olan şeyleri
tamamlayacağımızı düşünürüz.
Mutsuz, sağlıksız veya daha kötü durumda olan birini mükemmel bir partnere dönüştürme fikri kadınlara neden bu kadar cazip gelir? Bu fikir neden bu kadar çekici ve vazgeçilmezdir?