Ilk kural; bugünkü ya da gecmisteki sikintilardan kimseye soz acmamaktir. Bir bas agrisinu, mide bulantisinu, bir keyifsizliği, bir sancıyı, uygun bir dille olsa bile başkalarına anlatmak, terbiyesizlik sayılmalıydı. Başımıza gelen haksızlıklar ve kötülükler için de aynı şey geçerli.
Ask biter, ama sevgiye saygiya donusur diye ukalaliklar vardir ya, katiyen dogru bulmam, bir roportajda, “Birakin yahu” dedim, “askin sonu her zaman kotudur, sevgiye filan donusmez, her askin sonu cinayettir.”
Ya ask ölür ya asiklar... Yani asiklar yasamayi surdururlerse, o asktan hayir gelmez.Ama asiklardan birinin ölmesi o askin sonsuza kadar sürmesi icin yeterli olur.