"Bir süreliğine, birkaç saatliğine bu tepelerde rüzgârın savurduğu ölü bir yaprak gibi olmak istiyorum. Tek bir arzum var. Bir tek arzu... Kendimi özgür bırakmak."
İnsanın sesine yansıyan ve onun gerçek yorgunluğunu anlayabileceğiniz bir belirti vardır. Bu belirti, insan tüm kalbiyle ve ruhuyla düşünmeye çalıştığında ortaya çıkar. Bir anda devam edemeyecek durumda olduğunu fark eder. İçinde bir şeyler durur. Küçük bir patlama meydana gelir. Kelimelere boğar kendini, belki de aptalca konuşur. Orada olduğunu bilmediği doğasının küçük yan eğilimleri açığa çıkar ve bunlar kendilerini böyle aptalca ifade eder.