Efes sıkıntı ile seslice serin bir nefes aldı. Sonra kaşlarını çattı. Hapşırdı. Burnunu çekti. Gözlerini kırpıştırdı. Ardından tekrar hapşırdı. Gözlerinden yaş akıyordu artık.
Her yıl 30 Eylül'ü baştan yaşayacaktım. Her yıl yeniden kaybedecektim abimi 30 Eylül'de, sonra ertesi sabah kalkıp üstüne toprak atacaktım. Bu çok ağırdı.