Hiçbirimiz, şuan olduğumuz insan değiliz sadece Bay Paf. Olma ihtimalimiz olan insanı da içimizde taşıyoruz her birimiz. İşte bize çocuklar ve çocuklar suretiyle görünen bu ikinci insanı kendimizden doğurmamız, bizi sis gibi çevreleyen o sonsuz ruhla kurabildiğimiz irtibata bağlı.
Her adımda ardımdan bir parçamı bıraksam, artık benden bir şey kalmamış da olsa, bir yolunu bulup başsız ve ayaksız, derisiz ve kemiksiz ona ilerledim.
Biliyorum, kendinize nasıl olup da O'nun hakkında bu kadar az şey bildiğimi soruyorsunuz. O'nun hikayesini nasıl olup da bu kadar bölük pörçük anlattığımı ve yine de anlattığımı. Peki ya siz? İnsanların hikayelerini benim burada anlattığımdan daha mı eksiksiz biliyorsunuz? Değil dışarıdan gözlemlediğiniz, sözde yakından tanıdığınıza inandığınız kimselerin hikayesine benim bu anlattıklarımdan daha tam olarak mı vakıfsınız?
O halde benden niye tüm boşlukları doldurmamı bekliyorsunuz?