Bengü

Hayat en karanlık hâline büründüğünde dahi güçsüz, sönmeye yüz tutmuş bir umut ışığını bir köşede saklardı. Çünkü karanlığın özü aslında aydınlıktı.
Sayfa 521·Kitabı okudu
Askeri Kurgu Roman
Reklam
Biz geride kalanlar, asla tam olamayacak olanlardık. Yarım kalmaya mahkûm olanlardık.
Sayfa 429·Kitabı okudu
Askeri Kurgu Roman
İnsanın içinde kurduğu mahkemede hem suçlu kürsüsünde hem hâkim koltuğunda kendisi varsa boyuna ilmeği geçirip ayağının altındaki tabureyi itmesi daha kolaydı. Çünkü insanın en çok kendine merhameti yoktu.
Sayfa 421·Kitabı okudu
Askeri Kurgu Roman
Ölülerin en derin sessizliği, yaşayanların en ağır çığlıklarını bastırabilir,
Sayfa 418·Kitabı okudu
Askeri Kurgu Roman
Korku, hayal ve gerçeği ayırmaya engel olacak en güçlü duyguydu.
Sayfa 362·Kitabı okudu
Askeri Kurgu Roman
Reklam