Reklam
Sığacaksın o daracık kabre;
Kendi ellerinle ördüğün duvarların yıkıldığı,
"Ben" dediğin her şeyin sükûta gömüldüğü o yere.
Bir nefeslik vaktin kalmayacak geriye dönmeye,
Yaptıkların, yapamadıkların,
Ve boğazında düğümlenen o "keşke"lerin
Hepsi seninle o karanlığa inecek.
"Cihân gavgāsı dursa, kalbe Hak’tan bir nidâ gelse,
Gönül sığmaz bu ten mülküne, bir deryâ-yı nûr olsa."
Dert gelince içimize atıp susuyoruz işte,
Kırılıyoruz ama sabır deyip geçiyoruz işte...