Bazı geceler şehri dolaşan Mustafa Kemal, kaldırımlarda, evlerinin önlerinde, eski püskülere sarınıp uyuyan insanlar görüyor, onlara acıyordu. ''Hayat bu mu?" diye düşünüyordu. İşin kötüsü onlar durumlarını anlayamıyor, taassup ve cehalet, gerçekleri görmelerini engelliyordu.