Ölüm her ne kadar korkunç gözükse de aslında hayatla en büyük bağı yine ölüm sağlıyor. Hayat bilincimizi ya da bağımızı ölüm bilinci geliştiriyor. Hayat, sonu olduğu için değerlidir. Er ya da geç biter, bu bitme ve bu son bulma hissi hayattan beklentilerimizi çoğaltır.
Kimse kendi haline bırakılmadı. Sanki başka biri olmak mümkün değilmiş gibi,çeşitliliğe yer bırakmadan herkesin ömrünü aynı şeylerin tekrarlanmasıyla harcamışlardı.
Sabahları bahçede sıra olunur, tek sıra uygun adım marşlarla sınıflara gidilirdi. Zaten onları beden eğitimi dersinde, bugünlere, mahpusluklarla birlikte askeriyeye de hazırlamışlardı.