Yaşadıkça yoksullaşan kalbim,yaşadıkça benden her şeyimi azar azar götüren zaman,ruhumun yaşadıkça büyüyen acısı,yaşadıkça öldürüp kalbime gömdüğüm her şeyin kendini var etme çabası beni yordu artık.
Kendimi sarı bir iple asmak isterdim. Hiçbir yerde bu renkte bir ip bulamadım. Onlar gibi kararlı olabilseydim,en sevdiğim renkte bir ip mi arardım,kendimi öldürmek için?