Berfin

Anlamıyorum neden hâlâ kendime Bu iş yapılmalı demekle kalıyorum hep Yapmak için haklı sebeplerim, İradem, gücüm, imkânlarım, her şeyim varken. Dünya kadar örnek de var beni kışkırtacak.
Reklam
Öyleyse gözyaşlarımı tutmalıyım. Ama olmuyor, Kötü alışmışız, mayamıza işlemiş bu alışkanlık. Ayıpsa ayıp olsun ağlamak. Ama bu yaşlarımla Çıkıp gidecek içimden kadın yanım. Ateş alev yanacak sözlerim var ama Söndürüyor bu budalaca gözyaşları.
Bu aklı küflensin diye vermedin elbet bize. Öyleyken, hayvanca bir unutkanlıktan mı, Yoksa korkakça bir dürüstlükten mi nedir, Fazla ölçüp biçiyorum yapacağım işleri. Kılı kırk yaran bu duraklamanın, Dörtte biri akıl, dörtte üçü korku.
Zalim oluşum iyi bir insan olmak için yalnız. Acı bir başlangıç bu, ama beteri var gelecek...
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi: Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor Yürekten gelenin doğal rengini. Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar Yollarını değiştirip bu yüzden Bir bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.
Reklam