Ben önceleri herkesi kucaklayacağımı sanırdım.Ne zaman kırıldığım yerde bırakmayı öğrendim duvarıma bir tuğla daha koydum.
Sonra ne mi ? Uzaklaştım. Neden niçin sormayı bıraktım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Niye böyle oldu? Duygularım anesteziye uğramış duyularım kapanmış gibi. Ne hissediyorum diye kendimi yokladığımda acı sarmış tüm bedenimi. Niye, ne uğruna? Keşke değseydi.
Ben yerimi hiç bilemedim. Hep aradım, bulamadım. Sığındığım neresi varsa yabancı. Kalmak istedikçe kayboldum. Savruldum. O yüzdendir kuşlara hevesim.
Bu yolu yürürken ardımda güzel şeyler bırakmak istedim. Yollarım çiçekli olsun. Dönüp bakıyorum kendime dikenleri kalmış. Yanlış nerde bilmiyorum. İnsan güzel olana inanınca çirkin olan sınavı oluyormuş anladım. Ben en çok inandıklarımdan sınandım.
Bir insanı hak etmediği,istemedigi şeye maruz bırakırsanız sonunda dönüşen o kişi tarafından hak etmediğiniz, istemediğiniz şeylere maruz bırakılabilirsiniz. Hayatın yansıtma şekli bu olsa gerek.