Saçlarına bir kadın çığlığı tutunuyor
gölgesiz çocuklar büyüyor gölgemde
bedenim bir savaş meydanında son komutlarına kan taşıyor artık .
Oysa üstüm başım hayat kokuyor,
sevgilim kokuyor .
Bir at süvarisini arıyor
çok uzakta bir kent düşüyor,
Halepçe...
Ben hep uçurum kıyılarında dolaşmayı , hep rüzgara karşı koşmayı , uğultulu bir hayatın sesini ve öfkesini ciğerlerimde hissetmeyi, aşkı ,devrimleri, başkaldırmayı ,muhalif olmayı cesareti sevdim böyle yaşadım .