Her şey sona erdiğinde, zaman bir şimşek hızıyla kaybolduğunda ve her şeyi taşıyıp götürdüğünde, ölümlü varlıklarımız dalgalar tarafından yutulunca ya da kayalara çarparak parçalanınca, artık bir varlıktan söz edebilir miyiz?
İlk izlenim çok önemli. En inanılmaz şeylere bile inanmaya programlanmışız ve bunlar hafızamıza bir kez kazındı mı, onları silmeye çalışanın vay haline!
Huysuzluk, aynı tembellik gibidir. Bize doğal gelir ancak, çabalamak için kendimizde bir güç bulursak, o zaman başarılı olur ve bundan zevk de alırız.