Ayrıntılarda figür yer almaması dikkat çekicidir. İnsan yoktur ama insan varlığı hissedilir: Pencere açıklıkları, duvara yaslanmış bir masa ya da çit, kapının hemen yanındaki boşluk... Tüm bunlar, sanki biri az önce içeri girmiş ya da birileri birazdan kahvehaneye uğrayacakmış gibi bir bekleyiş duygusu yaratır.
Sonuç olarak, "Muradiye'de Kahve", Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun resim diliyle Anadolu'yu anlatma çabasının yalın ama etkili bir örneğidir. Ressam, bir manzaranın ötesinde, yaşayan bir mekân sunar. Yapılar, ağaçlar ve gökyüzü arasında kurduğu duygu bağları, tabloyu bir betimlemeden çıkarır, onu, sanatçının iç dünyasından süzülen bir Anadolu şiirine dōnüştürür.