Berşan
@BersanB
15 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Geri dönüp Ulay’la ve Paolo’layla olan ilişkilerimde olan biten her şeyi düşündüğümde, sık sık her iki ayrılığa da nasıl bir katkıda bulunduğumu da merak ediyorum. Ve annem tarafından hiç bir zaman karşılanmayan sevilme ve ilgi görme ihtiyacının aslında hayatım boyunca beraber olduğum her erkeğe taşıdığım bir yara olduğuna inanmaktan da kendimi alamıyorum— ve bu onların iyileştiremediği bir yaraydı.
Reklam
Sanki bir şeyden kaçmaya çalışıyor gibiydi ama bu kopmayan lastik kaçışını imkansızlaştırıyordu.
En rahat pozisyon bile belli bir süre sonra katlanılmaz hale geliyor. Artık katlanılmaz olanı kabul etmem gerektiğini biliyorum: Acıyla yüzleş ve onu kabullen.
Sufiler, “hayat bir rüyadır ve ölüm rüyadan uyanmaktır.” der.
Küçük bir kasabaya büyük bir sirk geldi. Meydana bir çadır kondurdular ve bütün kasaba gösteriyi seyretmeye geldi. Aslanlar, kaplanlar, filler ve akrobatlar vardı. Bir yerden sonra sahneye bir sihirbaz çıktı. Seyirciler arasından bir gönüllü istedi: Bir anne, oğlunun elinden tuttu, onu sahnedeki sihirbaza götürdü ve tekrar yerine döndü. Sihirbaz çocuğu bir tabuta koydu ve kapağını kapattı. Ellerini salladı ve sihirli sözcükleri söyledi: “Abrakadabra.” Kapağı açtığında tabut boştu. Kalabalık nefesini tuttu. Sihirbaz tabutu yeniden kapattı, sihirli sözcükleri söyledi ve açtı. Çocuk dışarı çıktı ve neşe içinde annesine geri döndü. Hiç kimse, hatta annesi bile, geri dönenin aynı çocuk olmadığını fark etmedi.