İçim ne kadar ferahsa…o kadar sıkıntılıyım .İçim içime sığmıyor ve içim içimde kuruyor.Ben ve ben.Aramızda yarım asırlık bir zaman.Altımda bir pantolon kendi dizimin dibimde,eteklerimde oturuyorum nice zaman.
Annem gözlerini kapatıyor ve dışarıyı düşlüyor.Dışarıda şu an bir gergedan,kafesine doğru yürüyor.Annemin dışarısı uçsuz bucaksız.Bizim dışarımız nereye kadar?Onun içi kapkaranlık.Bizim içimiz nasıl olurda hala buraya kadar aydınlık?