Besima yurttaş
@Besimayrtts
2 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Sizi ve kendimi suda yüzen yağ damlasına benzettim. Kendine benzeyen bir damla arayan ve bir türlü suya karışmayan iki yağ damlası. Yüzüyoruz işte suda. Başıboş. Öyle parçalanmışız ki artık daha fazla parçalanmak ölmek demek. Ama yine de varız ve belli oluyoruz suyun üstünde .
Suzan Defter , Ayfer Tunç.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bazı anlarda cesaretim kırılıveriyor. Bir uçurtmaya , gözlerimi ayırmadan uzunca bir süre bakabilecek cesareti bile bulamıyorum kendimde. Uçurtmanın dengesi bozulacak , kuyruğu dolanacak ya da ipi kopacak gibi geliyor. Bir şeyler iyi gitmediğinde ve tüm bunlar üst üste geldiğinde , insan , bundan böyle yaşananların ve yaşanması muhtemel olanların kötülükten başka bir şey getirmeyeceği hissine kapılıyor. Bir adım sonrasında toprağın ayaklarının altından kayıp gideceğini düşünmek gibi bir his bu. Her adımı boşluğa atmak gibi.
Onca sahtekarın , onca vicdansızın ,onca ihanetin içinde durabilmeyi nasıl başarıyorsun? Çocukların vurulduğu , çiçeklerin koparıldığı , sevgilerin harcandığı , umudun tükendiği , renksiz , yapay bir dünya var dışarıda. Uyuşmadan uyum sağlayamadığım , gürültüsünden uyuyamadığım. Kirli, kibirli ,kaba bir dünya var. Çıkarları uğruna seni çakıyla son model bir arabayı çizer gibi çizecek binlerce insan var. Kanını emecek bir sürü vampir. Sana kullanılıp, köşeye atılmış pis bir mendil gibi hissettirecek bir sürü katil.
Sen neden burada değilsin?
📚(Ulan)
Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasında gidip geliyorum çoğu zaman. Hiçbir zaman hissettiklerimi tam anlamıyla anlatamayacağımı , anlatsam da anlaşılmayacağımı bildiğimden susmayı tercih ediyorum. Yazıp yazıp siliyorum hep, cümlelerimi toparlayamıyorum. Bir şeyler yolunda değil ama inatla her şey yolundaymış gibi davranıyorum. Bazen düşüncelerim arasında kayboluyorum ve bazen de düşünmekten kaçıyorum. Böyle nereye kadar devam edecek diye sormuyorum artık kendime. Çünkü cevabını biliyorum. Sadece bir köşeye çekiliyorum sessizce. Yolunda gitmeyen ne varsa bir an önce son bulsun istiyorum.
Zaman sürekli akıp gidiyor biz bilemiyoruz belki de kıymetini. Erteliyoruz herkesi , herşeyimizi , Erteliyoruz hayallerimizi. Hergün dünyadaki varlığımızı sürdürecekmişiz gibi kırıyoruz , küsüyoruz birbirimize sanki her daim dünyaya gözümüzü açacakmış gibi gönül rahatlığıyla uyuyoruz nefret kusuyoruz birbirimize iki günlük dünya için. Tutamıyoruz zamanı su misali ama yine de erteliyoruz , başka zaman diyoruz geç kalıyoruz bazen bazı şeylere. Seviyoruz ama demiyoruz hissediyoruz ama hislerimizi açığa çıkarmıyoruz hayal ediyoruz ama gerçekleştirmek için herhangi bir adım da atmıyoruz. Peki biz neyi bekliyoruz , neyin ne zaman olacağını biliyor muyuz? Bir belirsizliğin içinde yaşıyoruz ama o kadar katı düşünüyoruz ki. Pişmanlıklarımız oluyor daha sonrasında ama fazlaca geç oluyor bir şeyleri değiştirebilmek için. Geç diyebilmek için bile artık çok geç oluyor.