“Yavaş yavaş müzik ve onunla birlikte yaşamımın ilk yıllarına eşlik etmiş olan neşe de yok oldu. Neşe, evet, en çok özlediğim şey bu olmuştur.Sonraları mutlu oldum ama mutluluk neşenin yanında güneşin yanında bir elektrik lambası gibidir. Mutluluğun hep bir nesnesi vardır,bir şeyler yüzünden mutlu olunur, varlığı dışarıdan bir olaya bağımlıdır.Oysa neşenin nesnesi yoktur.Belirgin olmayan bir nedenle sarar seni, varlığı güneşe benzer, kendi yüreğinin ısısıyla yakar.”
Susanna Tamaro / Yüreğinin Götürdüğü Yere Git