Betül yıldırm
@Betuldyt
Ah benim körler ülkesinde ayna satan kalbim.
Virane olmuş kalbime ne yaptın?
Bak! divane aşkım ne yaptın?
Alışkanlığın kozasında rahat uyuyordum
Kelebek gibi kanadıma ne yaptın?
Gözünün kadehinden daha içmeden sarhoş oldum
Meyhanem sarhoş oldu ne yaptın?
Omzuma yaslanmaya değmez miydim?
Omuzlarımın hasretine ne yaptın?
Beni yordun kendini de yorgun bıraktın..
Sıcak bir kara sevda
yüreğimizin başında bağdaş kurup oturmuştu;
acımsı, buruk.
mühürlenmişti ağzımız bir sessizlik içinde
sessizliği üstümüzden atamıyorduk
bir saçak altında kararsız, yorgun
saatlerce duruyorduk
kimse görmüyordu bizi
Ben İsmet Özel değilim,
adımı aşkın üzerine yazamam.
Çünkü aşk bende bir kelime değil,
bir boşluk gibi duruyor içimde.
Kimi zaman bir şehrin uğultusunda,
kimi zaman bir yabancının bakışında
çırpınan bir serçe gibi ürkek.
Benim kalemim kâğıda değdiğinde,
aşk kendini saklıyor,
adıma tutunmuyor.
Belki de benim payıma düşen,
adımı aşkın üstüne yazmak değil,
aşkı içimde sessizce taşımak.
Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız bakıp başkasının başkayla kurduğu bağlantıya aşka dair diyoruz ilk anı bu olmalı ilk önce damarlarımızda duyuyoruz çağıltısını uzak iklimlerin kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz:
Bize ait olan ne kadar uzakta!
aşk yazılmamış olsa bile adımın üzerine
adımı aşkın üstüne kendim yazarım.