Her şeyin iyi gittiğini zannettiğiniz günler vardır," diye düşünüyordu Naïma veya Romain ya da Sol-, "sonra aşağı bakar ve ayakkabı bağcığınızın açıldığını görüverirsiniz. Aniden mutluluk hissi kaybolur, gülümseme de bir patlamayla etrafa saçılan binalar gibi yıkılır: Binalar gibi devrilir. Aslında beklediğiniz budur, ayakkabı bağcığınızın çözülmesi, bu kadar basit bir şey. Herkes içten içe, öfkeli ya da mutsuz olmayı arzu eder. Bu, insanı daha cazip kılar."