Eskiden tüm dünyayı sevgiyle kucaklayacak yüreğe sahip, her adımda cenneti ayağının dibinde gören, zengin duygularla dolaşıp duran ben, artık aynı kişi değil miyim? Bu yürek şimdi ölmüş durumda, artık ondan dışarıya yansıyan hiçbir coşku yok, gözyaşlarım kurudu, artık beni canlandıran gözyaşlarımın ferahlatamadığı düşüncelerim kaşlarımin endişeyle çatılmasına neden oluyor. Çok acı çekiyorum, yaşamın tek neşesini, içinde bulunduğum ortamda dünyalar kuran canlı gücü kaybettim;o yok artık!
Engellerle dolu yolda topuklarını parçalayan her adım endişeli ruhunu rahatlatan bir damladır, sınırlarını zorlayan her günkü yolculuktan sonra bu yürek birçok bunalımdan kurtulmuş halde yatağına uzanır. - Buna delilik demeye hakkınız var mı yumuşak koltuklarında kurulmuş siz laf ebeleri? - Delilik!
Sayfa 91 - Iş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu