Bugün dostuluğun ne olduğunu dedem bana çok iyi anlattı. O benim kaburgamın altın parçasıydı o gitti ben yıkıldım dedi 55 yıllık dostunu toprağa verdi telefonlarım çalmayacak onunla Türk kahvesi içmek bile çok keyifliydi artık benim için kahvenin bir anlamı kalmadı dedi. Yazın dondurma yemeğe gittikleri bir mekan vardı artık o mekanın önünden geçemem orası bana Niyazi amcanı hatırlatır deyip ağladı. Ve ben hem çok üzüldüm hemde çok hayranlıkla dinledim dedemi dostlukları basit ama anlamlı şeylerin içerisinde saklıymış.🩹❤️🩹🥹