Habersiz Yıkım
Bir sabah uyanıyorsun haberlerde duyuyorsun doğduğun, okula başladığın, her şeyin ilkini orada yaşadığın şehir yerle bir olmuş…içinde bir şeyler kopuyor,anlıyorsun bir daha hiç eskisi gibi olmayacak…Daha bu duyguyu atamamışken ailen geliyor aklına "onlara bir şey oldu mu " bu soru yankılanıyor beyninde…
Arıyorsun açan yok ,merak ediyorsun gören yok.Ne yapacağını bilemiyorsun yapabileceğin tek şey "Allah'ım lütfen bir şey olmasın " diye dua etmek.Dilinde dua kalbinde acıyla apar topar çıkıyorsun evinden.Nefes alamıyorsun. annen,baban,kardeşin,sevdiğin kadın…
Her şeyin olan herkes altındayken bir enkazın, alamıyorlar iken o nefesi sen nasıl alabileceksin ki.Bir bir geçiyor gözünün önünden hepsi : Annenin "oğlummm yoruldun mu annem" diyip sıkıca sarılması,hastalandığında babanın gelip "oğlum bu gün nasıl hissediyorsun bakayım "diyip saçlarını okşaması,kardeşinin yaptığı tatlı mızıkçılıklar ve sevdiğin kadının sana gülümseyişi…
Hiçbirini bir daha yaşayamamak düşüncesi bile yetiyor soluğunu kesmeye .
Varıyorsun ve bakıyorsun ki hiçbiri çıkamamış o enkazın altından,hiçbiri kurtulamamış Azrailin pençelerinden yıkılıyorsun o an ALLAH'IM LÜTFEN SANA YALVARIYORUM BENİ DE AL. ALMIYOR İSEN DE ÖĞRET BANA NASIL ÖĞRENİLİR BU ACI İLE YAŞAMAK diyorsun
Bu Ölüm korkusu nasıl bir his acaba diye düşünüyorum
Bugün 87 yaşına girmiş büyükannemi ağlatacak kadar nasıl korkunç olabilir . Sürekli kendi başına kalıp sessizliği dinlemek isteyen kadını nasıl da yıllar boyu uyuduğu yatakta bile tek başına kalmayacak hale getirebiliyor .
Unutulma korkusu olmalı diye düşünüyorum çünkü bana da korkutucu gelirdi önceleri. düşünsenize sizden sonrakiler sizin en sevdiğiniz rengi,yemeği, çiçeği bilemeyecek; üzüldüğünüz zaman ne yaptığınızı, sevildiğinizde nasıl şen kahkahalar attığınızı bilemeyecek. Sadece odanın duvarına asılan donuk bir fotoğraf karesinden ibaret olacak o çok sevilen anne,eş,evlat, abla…
En kötüsü Ayçil'in de dediği gibi "Ama gün gelir, mevsimler duvardaki fotoğrafı da soldurmaya başlar." Ve artık o donuk fotoğraf karesine bile bakılmaz …
Anlıyorum seni babaanne ve üzülüyorum senin için. Yapılabilecek bir şeyim yok ki senin için sadece ellerimdeki kırdan yeni topladığım çiçekler ve hiç gerçekleştiremeyeceğim mutluluk vaatlerim var kınalı avuçlarına bırakabileceğim…
[23:39/04/08/2023]