Bahoz
@Bhzrsn
1 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Reklam
KALBİMİN DİLİ
Düşersem birgün boylu boyunca
Ürkmezsen eğer savaş çığlığı cesedime
Eğilip üzerime öp beni..
Suya hasret çorak toprak gibi
Beşiğe uzanan anne şefkati ile
İkona değen inanç eli gibi
Toprağa inen yağmur damlası özlemi ile;
Yar gibi..
Say ki Roman çocuğuyum
Anasının sırtında yamalı bohça gibi
Yarısı çıplak gezgin ve sürgün.
Elinde çöplükten yeni toplanmış
Bir parça ekmek, eli yüzü kir içinde
Temizlik bilmez suya sevdalı kalbimde
Bir boşluk..
Say ki sömürge çocuğuyum
Büyük bir bozkır içinde
Çıplak ayaklı ben
Biraz buruk, biraz küskün
Asi biraz ve yine bir boşluk kalbimde..
Say ki nice nice yalnızlığım
Kucaklamaya muhtacım
Eğil üzerime ve öp beni..
Gül kokmasada bedenim
Kürdistan'ın boş yıkık
Yanık kül kokan
Çocukların ayak izlerinden uzak köyler gibi,
Unutulmuşsam savaş sayfasında
Dört bir yandan sarmıştı mermi uçları
Daha on yedisin de nefesini yeni yeni alırken
Hayat ağacından yeşirirken umutları
Dört bir yandan sarmıştı mermi uçlarıGözleri Alev'di
su ile temas etse suyu yakardı.
Özgürlük için bedeni ne ki
Ruhunu feda etmişti.
Yüreğin de;
Devrim vardı,
Umut vardı,
Düşler vardı
Halkı vardı.
Gökyüzün de gökkuşakları ile dans edecekti uçurtmalar.
Onlar uçtukca, çocukların gülüşlerinin ümitleri vardı.
Hayali vardı;
Dağların en yücelerin de
Kızıl bayrağın altın da
Demli bir çayın tadın da
Öpecekti yarinin en Namehrem bildiği alnından.
Bildiği Tüm marşları söyleyip
Halaya duracaktı Yoldaşları ile.
Belki de Bir dengbejin suyun da yıkanacak,
Anasının en Kutsal bildiği ellerini yüzüne sürecekti.
Umutları vardı
Hayalleri vardı
Daha yeşerecek dalları vardı...
Dört bir yandan sarmıştı mermi uçları
Yenilmedi, pes etmedi.
Yoldaşlarını anımsadı,
teslim olmadı.