“Çok güzelsin. Her erkek şu anda benim yerimde olmak isterdi.”
Midem de kelebekler uçuşuyordu. “Sen kralsın. Elbette her erkek yerinde olmak ister.”
“Hayır. Her erkek senin yanında olmak ister….”
Kitap harikaydı. Çiftimizin aşkını sınayan her şey onların aşkını daha da güçlendiriyordu. Yeni gelen karakterlerimiz kendine hayran bırakıyordu. Belki ilk başta sevmeyebilirdiniz ama kitabın sonunda sevecektiniz. Çünkü o karakterlerin arkasında kimse yok. Sadece yaşamış oldukları anılar ve çektikleri acılar... Bir anne ancak bu kadar olur. Bir kitap beni ancak bu kadar ağlatır. Bir kitap okuyucuyu ancak bu kadar içine çeker. İlk önce Ayçöreği, ardından Elmalı turta ve sırada Kırmızı kurabiye...
Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar.
Bu; aşkı kovalayan kelebeklerin kendini bulma hikayesi...
Özlü sözler ve dahası... Kitap düşününce o kadar haklı ki... Ve evet: Sakın büyüme çocuk. Çünkü büyüyen tek şey olmayacaksın. Dertlerin, yaraların, sorumlulukların... Hepsi seninle birlikte büyümeye başlayacak. Ve bir bakacaksın ki onlar seni çoktan geçmişler ve sen altında ezilmeye başlamışsın...