Gül, bana göre dünyanın en dertli ama en güzel dilsizidir. Dalında öyle mağrur durduğuna bakma, aslında toprağın bağrında sakladığı sızıyı dışarı vurur. Solacağını bile bile açmak...
Gül, bize hem hüznü hem de o hüznün içindeki umudu anlatır, insanı kendiyle baş başa bırakır, sessizce derdini döktürür.