Her evin bir kokusu olur bence.Kendine has bir koku. Bunun tütsülerle, parfümlerle falan alakası yok. İnsanlarla alakalı. Bazısının evi huzur kokar, girer girmez anlarsınız. ‘Huzurun kokusu mu olur?’ demesin kimse, olur. Anne kokusu, bebek kokusu, baba kokusu... Kimi evlerse acı, dert, hüzün kokar. Neriman teyzenin eviyse yalnızlık kokuyor ama bir taraftan da sabrın kokusunu alıyorsunuz. Ha, yemek. Yemeği kokusundan bilemedim ama bazı evlerde her yemek huzur kokuyor.
Anlatamadığı için ağlardı. Anlașılamayacağı için ağlardı. Hiç bir kelime acısını anlatmaya yetmediğinden belki de anlatamamanı çaresizliğini ağlamaya yüklerdi.Ve ağlamak, bazı șeyleri anlatmanın tek yoluydu.