Bîhemtâm
@Bihemtan
》Hâl bil, Ahvâl bil, Gönül bil...
Çocuk Gelişimi /Özel Eğitim
Lisans
Kayseri/Yalova
Kayseri, 1 Şubat
445 okur puanıAğustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir Öğüt Bir AynaDuygu/Düşünce
Ferîdüddin Attâr’ın Pendnâmesi, yalnızca nasihat veren bir eser değil; insanı kendi hakikatine çağıran derin bir irfan yolculuğudur. Bu kitapta hayatın geçiciliği, nefsin terbiyesi, kalbin arınması ve hakiki huzura ulaşmanın yolları sade ama tesirli bir üslupla ele alınır. Attâr, uzun anlatımlar yerine kısa ve öz öğütlerle doğrudan kalbe dokunur.
Eserin kıymeti, insanı kendisiyle yüzleştirmesinde gizlidir. Dış dünyayı düzeltmeye çalışan insanın önce içini imar etmesi gerektiğini hatırlatır. Doğruluk, sabır, tevazu ve kanaat gibi erdemleri öne çıkarırken; hırs, kibir ve gafletin insanı nasıl yorduğunu da açıkça gösterir. Bu yönüyle Pendnâme, az sayfalı olmasına rağmen derinliğiyle üzerinde düşünülmeyi hak eden; hem insanın kendini tanımasına hem de hayatına yön vermesine katkı sağlayan kıymetli bir eserdir.
Reklam
Vücudunun her zerresi Rabbiyle vuslat, O'nunla olma peşindedir, çünkü o Hakk'ın varlığında yok olmuştur.
Sen bir leşi sürükleyip duruyorsun, kurtul bu ağırlıktan da hafiflet yükünü!
Bunu yapmazsan, yol yorgunluğun artıkça artar.
Nedir bu taşıdığın leş?
Şu yalan dünyanın leşi!
O leşin peşinde koşarken bak işte kınanmaya lâyık biri olup çıktın!
Haydi, var gücünle kulluk vazifeni yerine getirmeye koş!
Yel gibi es de çabucak uzaklaş bu dünya işlerinden.
Yanlış Toprakta Doğru TohumDuygu/Düşünce
Bazen bir çocuk, bulunduğu ortamda anlaşılmıyormuş gibi görünür; sözü eksik, hali dağınık, içi sessizdir. Eğitim sürecinde bu hâl, “uyumsuzluk” gibi zannedilebilir. Ama tasavvufun nazarıyla bakınca insan, her kalpte yaratılıştan gelen bir emanet olduğunu bilir.
O emanet, doğru ilimle, sabırla ve hikmetle karşılaştığında aslında yeniden hatırlanır. Eğitim de tam burada başlar: sadece bilgi vermek değil, fıtratı incitmeden uyandırmak… Kalbin üzerindeki örtüyü acele etmeden inceltmek.
Ve insan şunu görür: yanlış gibi görünen topraklarda bile, doğru bir terbiye ve rahmetli bir yaklaşım olduğunda, tohum aslında kaybolmamış; sadece vakti beklemiştir.