“İnsanları izliyorum,uzaktan,yakından.
Garip bir sakinlikle, kimseye kızmadan, kimseyi üzmeden,kimseye kırılmadan.
Sadece sessizliği hissediyorum,
garipsemiyorum.
Hissettiğim sadece sessizlik.
İnsanları izliyorum
Sakinleşiyorum.
Herkes kendisine düşen rolü oynuyor.
Kimi yalanı,kimi dürüstlüğü,
kimi hırsı oynuyor.
Ben artık sakinliği oynuyorum.
İzliyorum
Garipsemiyorum.
Huzur biraz uzakta.”
Çorak toprakları seviyorsun, kendi toprağına adım bile atmıyorsun. Kendini kendinden kurtarmadıkça başka cehennemlerde yanıyorsun.Kendi nehrine girmiyor, başka çamurlarda batıyorsun. Lütfen kurtar kendini kendinden, kendini zihinsel olarak kölelikten.