Sessizliğe yakın mırıltılarla söylenen sözleri her zaman büyülü bulmuşumdur. Sözün varlığı sanki yitecekken tutulduğu için samimiyete yakın hissettiren en anlamlı sözlerin mırıltıyla söylendiğine inanmışımdır. Mırıltılar sözün gün batımı gibi. Sanki söylenecek son sözmüş gibi...
Varlığın yokluğa, ihtişamın sadeliğe çekildiği yerde, hakikatin bize göz kırptığına şahit olmuşken, mırıltının en içtekini sadelikle ve fakat en büyük mana ile söylemek için tek yol olduğunu iddia etmek, bence makuldür