Bu sayfalar arasında saklı olan sıradan bir gül kurusu değil; solmaya yüz tutmuş bir ruhun, tek bir ayetle yeniden dirilişidir. Dünya gürültüsünden kaçıp sığındığın bu limanda; her harf kırılmış bir kalbe teselli, her yaprak karanlıkta kalan bir ömre umuttur. Gülün kırmızısı aşkı fısıldarken, satırların nuru yolu aydınlatır.
Dilerim ki; en çorak vaktinde bile gönül bahçeni yeşerten o eşsiz çiçek, daima Kur’an olsun.
Dünya solar, ama o gül solmaz. Her şey susar... Ama o mukaddes Kelam, kalbine fısıldamaktan asla vazgeçmez.