Bu çatışmalarda en çok da neye sevindik bilir misiniz...
Yazdığınız mektuplara!
Siz belki bilmezsiniz, ama mektuplarınızda yalnızlığımızı acımızı burukluğumuzu paylaştık sizinle. Bizi en çok halkımızın, sabi sübyan çocuklarımızın yazdığı o mektuplar yüreğimizi ısıttı, güç verdi bize. Hele o küçücük çocukların yazdıkları! Bu koskoca karanlıkta yalnız başımıza olmadığımızı, o küçücük ellerin, o küçücük kalplerin sıcaklığını, samimiyetini iliklerimizde hissettik. Gururlanıyorduk hep beraber.