Bilge
@Bilgekkitap
Okumak iyileştirir
İstanbul, 1 Ağustos 1993
289 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Selam arkadaşlar, bugün size @demet_erdogan_official kaleminden #turuncumevsim şiir kitabıyla geldim.
Kitap 349 şiirden oluşuyor ve sevgi, aşk, umut, kadın olmak, değişim, mevsimler, emek ve geçmiş gibi birçok temayı işliyor. Şiirlerde yalnızlık, özlem, adalet ve sevgi gibi duygular güçlü bir şekilde hissediliyor. Yalnızca bireysel bir iç ses değil, birçok insanın ortak duygularını yansıtan bir eser olmuş.
“Turuncu” rengi ise kitapta değişimi, geçişi ve karanlığın içinden doğan umudu simgeliyor.
Şiirlerde sade ama etkileyici bir dil kullanılmış. Bazı dizeler derinden etkilerken bazıları düşündürüyor. Samimi ve duygu yoğunluğu yüksek bir şiir kitabıydı. Şiir severlerin keyifle okuyacağını düşünüyorum.
Benim en sevdiğim şiirlerden biri ise “Omurga” oldu.
“Demirci’de yaptırdım
Aldım kalbimi
Kolay kolay kırılmaz
Kolay kolay incinmez
Dedim ya
Demirci’de yaptırdım kalbimi
Çıkarıvereyim
Eğer ihtiyaç varsa.”
Bu şiirde güçlü görünmeye çalışan ama içinde kırgınlık taşıyan bir ruh hali hissettim. Bunun dışında “Sokak”, “Balkon”, “Ağlamak”, “Papatyalar” ve “Tarla” şiirlerini de çok sevdim. Aslında kitabın tamamını sevdim ama özellikle bu şiirlerde kendimden bir şeyler bulmuş gibi hissettim.
Bence siz de bu şiir kitabını okurken hem kendinizden hem de çevrenizdeki insanlardan birçok duygu ve iz bulacaksınız.
Reklam
Esere bir sorgu odasında başlıyoruz. Bir kumarhanede art arda üç numarayı tutturan ve milyonlar kazanan Alfie’nin bunu nasıl yaptığı bir türlü çözülemiyor. Dedektif La Porta onun bir hile yaptığını düşünse de Alfie bütün cevapların çocukluğundan beri tuttuğu “Kompozisyon Defteri”nde olduğunu söylüyor ve defteri ona veriyor.
Defterin sayfalarını çevirdikçe Alfie’nin çocukluğundan başlayarak hayatına tanıklık ediyoruz. Annesini kaybettiği gün fark ettiği sıra dışı bir yeteneği var: Geçmişe geri dönebilmek. Ancak bunun önemli bir kuralı bulunuyor. Aynı ana sadece bir kez dönebiliyor ve yaptığı seçimlerin sonuçlarıyla yaşamak zorunda kalıyor.
Alfie her fırsatta bu gücü kullanıyor. Böylece okul yıllarını, aşklarını, evliliğini, ayrılığını ve Gianna’ya duyduğu büyük aşkı farklı şekillerde yaşamaya başlıyor. Geçmişe döndükçe bazı şeyleri düzeltse de bazen en çok değer verdiği şeyleri kaybettiğini görüyoruz.
Kitabı okurken kendimi sık sık “Ben olsam ne yapardım?” diye düşünürken buldum. Çünkü hepimizin değiştirmek istediği anıları, keşkeleri ve içimizde kalan cümleleri vardır. Bazen Alfie gibi olup zamanı biraz geri almak istedim. Ama hikâye ilerledikçe her değişikliğin başka bir bedeli olduğunu da görmek insanı düşündürüyor.
Merak duygusunun hiç azalmaması ve akıcı olması çok güzeldi. Her bölümde Alfie’nin bir sonraki seçiminde ne yaşayacağını öğrenmek istedim. Ayrıca kitap sadece zamanda yolculuk anlatmıyor; aşkı, pişmanlığı, kaderi ve seçimlerin hayatımızı nasıl değiştirdiğini de sorgulatıyor.
Sonu ise benim için oldukça sürpriz oldu. Tam hikâye bitti derken yazar yeni bir kapı açıyor ve okuru son sayfaya kadar merak içinde bırakıyor.
Peki ya sizin elinize böyle bir güç geçseydi? Hayatınızda değiştirmek istediğiniz tek bir ana geri döner miydiniz, yoksa her şeye
Derin ve Delfin’in üniversitede başlayıp büyük bir aşka dönüşen hikâyesini okuyoruz. Birbirlerini çok seven bu çift, yanlış anlaşılmalar, kırgınlıklar ve yılların getirdiği acılar yüzünden ayrı düşüyor. Delfin’in yaşadığı korku ve öfke onu bambaşka bir karar almaya iterken, Derin ise sevdiği kadını ve oğlunu yıllarca bilmeden yaşamaya devam ediyor.
Sonrasında Derin bir oğlu olduğunu öğreniyor; adı Merih. Derin, Merih ve Delfin için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor. Tekrar bir araya geliyorlar. Delfin, Derin’i tamamen affetmemiş olsa bile çocukları için aynı evde güzel bir yuva kurmaya çalışıyorlar. Delfin yeniden güvenmek istiyor ama yaşadığı kırgınlıklar ve gururu buna engel oluyor. Buna rağmen Derin’e karşı hissettirdiği aşkı da tamamen yok sayamıyor.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey; sevginin sadece aşk olmadığını, aynı zamanda sabır, anlayış ve emek gerektirdiğini göstermesiydi. Özellikle Merih için verdikleri mücadele, aile olmanın ne demek olduğunu hissettiriyor. Delfin’in kırgınlıkları bazen insanı yoruyor ama yaşadıklarını düşününce onu anlamamak da zor.
Akıcı ve duygusal bir kitaptı. Okurken insanın aklında şu soru kalıyor: Gerçekten seven insanlar, ne olursa olsun birbirine ikinci bir şans verebilir mi?
Siz olsaydınız ikinci bir şans verir miydiniz?
Güven kırıldıktan sonra aşk devam edebilir mi?
Aşk mı daha güçlüdür, gurur mu?
“İç sesin gerçekten sana mı ait, yoksa hikâyelerini başkaları mı yazdı?”
Selam arkadaşlar
Bugün size #kendihikayeniyaz kitabıyla geldim.
Kitap; öz sevgi, özgüven, motivasyon, affetmek, sınır koymak ve mutluluk gibi birçok konuya değiniyor. En çok da kendimizi olduğumuz gibi kabul etmenin önemini anlatıyor. Çünkü insan önce kendini anlamadan ne kendine güvenebiliyor ne de gerçekten mutlu olabiliyor.
Kitapta özellikle kabul etmek ve affetmek bölümleri beni çok etkiledi. Geçmişi değiştiremeyiz ama onu kabul etmek bugünü değiştirebilir. Ayrıca affetmenin sadece karşımızdakini değil, biraz da kendimizi özgür bırakmak olduğunu çok güzel anlatıyor.
Sınırlar kısmında ise, duygusal dengemizi korumak için bazı insanlara ve davranışlara karşı sınır koymamız gerektiğini vurguluyor.
Altını çizdiğim çok fazla cümle oldu ama kitabın bana hissettirdiği en önemli şey şu oldu:
“Mükemmel olmaya çalışmak yerine gerçek olmayı öğrenmek gerekiyor.”
Ve
“Kendini tanırsan, kendini seversen, kendine güvenirsen daha mutlu ve başarılı olursun.”
Kendini tanımak ve kendine daha iyi davranmak isteyen herkesin okuyabileceği bir kitaptı.
Size edilen iltifatlar da, yapılan eleştiriler de değerinizi değiştirmez.
Kendinizi olduğunuz halinizle kabul Edip, daha ileriye taşıyabilmek, öz sevgi oluşturan en temel motivasyondur.
sorgulayan zihin her zaman kazanır
Kendinizle savaşmak yerine barışmayı deneyin çünkü siz kendinizin düşmanı değil, dostusunuz.
Duygularınızı bastırdığınızda değil, fark ettiğinizde ve kabul ettiğinizde özgürleşirsiniz.
Artık başkalarının yükünü taşımaktan yorulmadın mı?
Kendi değerini fark etmenin zamanı gelmedi mi?
Bırak herkes kendi yükünü kendi taşısın… Sen biraz da kendi yaralarını fark etmeye çalış. Bir anda geçmiyor hiçbir şey belki ama insan önce kabullenmeyi öğreniyor.
Bu kitap bana en çok şunu hissettirdi: İnsan bazen herkese yetişmeye çalışırken kendini unutuyor. Sürekli kırılıyor ama yine de ses çıkarmıyor. Sonra da en çok kendine zarar veriyor…
Kitap öyle abartılı ya da süslü bir dille yazılmamış. Tam tersine sade ve sohbet eder gibi yazılmış ama bazı cümleleri insanın içine işliyor. Bazı satırlarda insanı kendisiyle baş başa bırakıyor. Okurken düşünmeden duramıyorsun çünkü bazı cümleler gerçekten kalbe dokunuyor.
En çok da şu düşünce kaldı aklımda:
“Başkalarına gösterdiğimiz anlayışı neden kendimize göstermiyoruz?”
Ben bu kitabı okurken biraz da kendimi düşündüm. İnsan bazen herkesi taşırken kendi yorgunluğunu görmüyor.
Kendini biraz daha anlamak, değerini fark etmek ve başkalarının yükünden biraz olsun kurtulmak istiyorsan bence bu kitap sana da iyi gelebilir
Reklam