Gerçek sevgi nefrete dönüşmez; dönüşemez. Nefrete dönüşen duygu aşktır.
Aşk bir yerde ya biter ya da bu şekilde nefrete dönüşür ama gerçek sevgi üstü tozlansa da her zaman ordadır, yüreğimizin derinlerinde...
Gençlikte yaşanan aşk ise büyülü bir bilmeceden ibarettir. İlk kez ve coşkuyla yaşanan bu ilizyon gösterisi genelde çok uzun sürmez ve çoğunlukla hayal kırıklığıyla sonuçlanır.
Bu dünyadaki en anlamlı şey sevgidir ama bizi tamamlayacak olan ruhu sevme şansımız çok azdır çünkü çoğu zaman onunla karşılaşamayı dahi başaramayız. Bunun nedeni ne aradığımızı bile bilmememizdendir. Bunun da nedeni kendimizi yeterince tanımamamızdır.
Yani naçizane önerim işe kendinizi tanımakla başlamanızdır 😊
