Halil Bilsay Tezel

Türkiye’de düşünmek, hazır fikirlerden birine katılmak sanılıyor.
Sayfa 71·Kitabı okuyor
Reklam
Ruhumun alışkın olduğu türden acılara yöneliyorumdur. Benim manevi konforum ıstırap-
Sayfa 70·Kitabı okuyor
Eskiden ne güzeldi. Tanrı bizimle, melekler yanımızda, şeytan peşimizdeydi. Ruh çağırıyorduk; ölüler - sağ olsunlar- üşenmeyip geliyorlardı. Şimdi, biriyle karşılıklı oturmuş sohbet ederken bile bir anda kayboluyoruz. Ding! Bildirim geliyor ve Puf! Artık orada değiliz. Tüm hayatımız, kim isek o olmamak, kiminleysek onunla olmamak, nerede isek orada olmamak ilkeleriyle akıyor.
Sayfa 67·Kitabı okuyor
Belki hepimiz kimsenin aramadığı kayıp şahıslarız?
En basit ve doğal yakınlıklar bile problemlidir. Aşk belalı, evlat hayırsız, ebeveyn kifayetsiz, dost bivefadır. Münasebetlerimiz gevşek.
Sayfa 66·Kitabı okuyor
Reklam