"Önceleri şöyle düşünürdüm, bir kimseye feyz-i ilahi erişirse, hiç kimse ondan o feyzi gideremez. Ama öyle değilmiş..., bir kimseye himmet nazarıyla bakarsa onu yüksek mertebelere ulaştırabilir, şayet kahrederse elinden makam ve mansıbını alıp onu mahrûm eder."
"...Sûfiler için "ölmeden önce ölmek" diye bir kavram daha vardır. O da nefsin hased, kibir, riya, dünya sevgisi gibi kötü ahlakını öldürüp yok etmektir. Bu ahlâki arınmayı başarabilen kişilerin rûhları nefislerine gâlip gelip dünyada iken hürriyete kavuşur, dünyevi bağlardan sıyrılır..."