Gece
@Birgececi
Keşke binlerce ruhum olsa.
Her gece için birini verebilsem.
2 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Dinle, gece.
Senin bir çöp konteynerı kadar bile
Bir yerin yok bu dünyada.
Bir çöp konteyneri kadar bile önemin yok.
Gece
Ve gece,
Hiçbir evrende M'nin seni sevdiğine inanma olur mu?
Anla artık be gece.
Sen 100 defa dünyaya gelsen,
Her 100 defasında da
M sana başkasını sevdiğini söyleyecek. Senin gözlerinin içine dalacak, Başkası diyecek gece. Gülerek izlediği sen olacaksın ama sevdiği başkası olacak gece. Hep başkası diyecek. Sen her kimi sevdiğini sorduğunda başkası diyecek. Neden diye sorduğunda onun hayatını mahfetmek istemediği için birlikte olmadığını söyleyecek. Gülüşlerinin, bakışlarının,.dalışlarının hesabını soramayacaksın gece. Susmaktan başka hiçbir şey yapamayacaksın. Yapma bunu kendine gece. Bu kez yapma tamam mı?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dinle, gece.
Senin bir çöp konteynerı kadar bile
Bir yerin yok bu dünyada.
Bir çöp konteyneri kadar bile önemin yok.
Gece
Diğer bütün evrenlerde hep çok mutlu ol olur mu gece?
Bu kez becer bunu.
İlk önce kendini sev.
Sev be kendini gece.
Bak, kimse sevmiyor.
Sen sev kendini.
Kimse için acıtma canını.
Anne ol kendine.
Baba ol kendine.
Kimseden bekleme gece.
Kimseden bekleme.
Yalvarırım kimseden birşey bekleme.
"seninle hiçbir zaman gün batımını izleyemeyeceğim için."
Gece
İsterdim M.
Yalan söyledim.
Belki de en çok bunu isterdim.
Ama M. Alıştım.
Herşeyi o kadar tek başıma yapmaya alıştım ki. Sen bile yoksun hayatımın bir yerinde.
Hak etmiyorsun zaten M.
Sen bu ucube hayatımın bir yerinde olmayı hak etmiyorsun.
Kalpten.
Seni son kez' den bir önce
Gördüğüm zaman çalan şarkıydı telefonumda.
Kulübenin duvarına başımı yaslanmış
Bu şarkıyı dinliyordum.
Kalbim hem delicesine atıyor hemde acıyordu. Sen o kulübenin içindeydin çünkü. Kulübenin içindeki varlığın bile gözlerimi dolduruyordu. Senin olduğun kulübeye kafamı dayamış olmam o kdar büyük bir nimetti ki.
Düşünsene.
Aramızda ki o duvar olmasa yalnızca iki 3 adım olacaktı belki de aramızda.
Ama yine de acıtıyordu.
Seni son görüşümün olduğunu bilmek acıtıyordu.
Bekledim. O kulübenin orada o şarkıyı neden defalarca tekrarlatıp dinledim bilmiyorum. Ama o an için takıldığım söz şuydu.
"Anılar biriktirdim hep aşka dair,
Sen gidersin, aşk kalır diyor. bir şair"
Şimdi ise takıldığım söz bu oluyor.
""Öyle kolay değil ki aşkla atan bir kalbi yok saymak..."
Saydın.
Saymışsın.
"Yıllarda sürebilir" diyor ya hani.
Yıllar sürdü.
O güne gelmek istiyorum tekrar.
O rüzgarlı kasvetli güne.
O gün o şarkı telefonumda sesli bir şekilde çalarken sen çıktın kulübeden en sonunda. Güvenlikçinin yanına geldin. O kadar yakın geldin ki.
Aramızda gerçekten iki adım vardı.
Kafam hâlâ kulübenin duvarındayken sana baktım. İlk defa, ilk defa bakarken korkmadım. Utanmadım. Seni her santimine kadar aklıma kazımak için
Gözlerimi bile kırpmadım.
Güvenlikçiye birkaç gün daha gelsem olmaz mı diye sorduğunu hatırlıyorun.
Bunu duyarken öyle bir yutkunma isteğiyle dolup taştım ki yutkunduğumu bile duyarsın, birşeyleri anlarsın diye korktum. Zavallı gibi.
Evet zavallı gibi.
Durumumu anlatan en iyi tabir bu.
Sana bu kadar yakın bir mesafede dururken bile bir kere gözlerime bakmadın bile. Saatlerce o kulübenin önünde seni son bir defa görmek için beklediğim halde sen çıktığında bir kere bile gözlerimin içine bakmadın.
O anki kalp kırıklığım hâlâ içimde bir yerleri
Gece
Unutma beni M.
Yalvarırım sana.
Sen unutma beni.
Kalpten.
Seni son kez' den bir önce
Gördüğüm zaman çalan şarkıydı telefonumda.
Kulübenin duvarına başımı yaslanmış
Bu şarkıyı dinliyordum.
Kalbim hem delicesine atıyor hemde acıyordu. Sen o kulübenin içindeydin çünkü. Kulübenin içindeki varlığın bile gözlerimi dolduruyordu. Senin olduğun kulübeye kafamı dayamış olmam o kdar büyük bir nimetti ki.
Düşünsene.
Aramızda ki o duvar olmasa yalnızca iki 3 adım olacaktı belki de aramızda.
Ama yine de acıtıyordu.
Seni son görüşümün olduğunu bilmek acıtıyordu.
Bekledim. O kulübenin orada o şarkıyı neden defalarca tekrarlatıp dinledim bilmiyorum. Ama o an için takıldığım söz şuydu.
"Anılar biriktirdim hep aşka dair,
Sen gidersin, aşk kalır diyor. bir şair"
Şimdi ise takıldığım söz bu oluyor.
""Öyle kolay değil ki aşkla atan bir kalbi yok saymak..."
Saydın.
Saymışsın.
"Yıllarda sürebilir" diyor ya hani.
Yıllar sürdü.
O güne gelmek istiyorum tekrar.
O rüzgarlı kasvetli güne.
O gün o şarkı telefonumda sesli bir şekilde çalarken sen çıktın kulübeden en sonunda. Güvenlikçinin yanına geldin. O kadar yakın geldin ki.
Aramızda gerçekten iki adım vardı.
Kafam hâlâ kulübenin duvarındayken sana baktım. İlk defa, ilk defa bakarken korkmadım. Utanmadım. Seni her santimine kadar aklıma kazımak için
Gözlerimi bile kırpmadım.
Güvenlikçiye birkaç gün daha gelsem olmaz mı diye sorduğunu hatırlıyorun.
Bunu duyarken öyle bir yutkunma isteğiyle dolup taştım ki yutkunduğumu bile duyarsın, birşeyleri anlarsın diye korktum. Zavallı gibi.
Evet zavallı gibi.
Durumumu anlatan en iyi tabir bu.
Sana bu kadar yakın bir mesafede dururken bile bir kere gözlerime bakmadın bile. Saatlerce o kulübenin önünde seni son bir defa görmek için beklediğim halde sen çıktığında bir kere bile gözlerimin içine bakmadın.
O anki kalp kırıklığım hâlâ içimde bir yerleri
Gece
Acını sevdim M.
Ben ilk acını sevdim.
Gözlerimin içine dalan tek kişiydin diye M.
Senden başka kimse,
Gülümseyerek izlemedi diye M. Senden başka kimse, yaşadığımı hissettirmedi diye.
İçinde taşıdığın acıyı sevdim M.
Benim aksime gülebilişini sevdim.
Anla M.
Acınla acım bir diye.
Gülüşün, benim çatık kaşlarımla sinirli yüzümü tamamlıyor diye.
Paramparça ettiğin kalbin sahibi benim diye M.