Bugün sokakta yürürken,
Ortaokuldan bir arkadaşımı gördüm.
Kafasını kaldırdığında Göz göze geldik.
Ben, hemen tanıdım onu.
O ise, bir yabancıymışım , bir hiçmişim gibi öylesine geçip gitti yanımdan.
Unutmuş beni.
Oda unutmuş beni!
Oda ilk beni unutmuş!
Gidip omuzlarından sarsıp,
Neden hatırlamıyorsun beni demek istedim. Sonra içimdeki bir ses bu kadar silik biri olmamın onun suçu olmadığını söyledi bana.
Boğazıma bir yumru oturdu.
Sessiz sessiz eve yürüdüm.
İçimdeki acıyı bastırmak için uyudum saatlerce.
Geçti.