M i m o z a ⚘
@Birmimoza
Atlara ve uzaklara,
Kitaplara ve çiçeklere,
Gökyüzü ve denize.. ♡
Şu anda okuduğu kitap
Genel anlamda iyi bir kitaptı.Dostoyevski'nin ustalığını bariz anlıyoruz bu eserde.
Sürükleyici, çok iyi alt metinler barındıran bir kitap. Öyle diğerleri gibi okuyalım geçelim türünden değil okuyalım verilen mesajları alalım cinsinden. (Tabii verilen her mesaja katıldığım söylenemez.)
Kitap iki bölümden oluşuyor.
Birinci bölümde yeraltı kahramanının hezeyanları karşılıyor bizi, kendisini ve fikirlerin tanıtarak başlıyor.
İkinci bölüm ise; birkaç olay örgüsü ile beraber neden böyle olduğundan bahsediyor.
Kitabın kahramanı (en azından benim için) biraz sinir bozucu bir karakter. Nasıl bu kadar karamsar olur, kendini her şeyden soyutlayıp yalnızlığa adar, mutsuz olmayı seçer/ sever bir insan anlamıyorum. Nasıl böyle korkak ve ezik olur..
Normal hayatta çevremizde de vardır böyle insanlar hayatı kendine zorlaştıran bir karış gölü okyanus görüp boğulan. Keşke kendi ışığımızı farketsek hepimiz...
Velhasıl; Okunası bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kullanabildiğim tek dış etki ise okumak, yine okumaktı. Okumanın bana çok yardımı dokunuyordu; coşku veriyor, zevk veriyor, acı veriyordu.
♡
"Duvarı yıkacak gücüm yoksa, onu yıkmak için kendimi paralayacak halim yok tabii ki, fakat önümde duvar var diye ona boyun eğecek de değilim."
Ama burada gereksiz bir soru soruyordum kendime: "Hangisi daha iyidir,kolay elde edilmiş bir mutluluk mu, yoksa insanı yücelten acılar mı? Evet,hangisi daha iyidir?"