Evet, tüm bu koskocaman karmaşanın içinde bile net olan tek bir şey var: Godot’un gelmesini bekliyoruz.
Reklam
Gerçek olan şu ki kollarımızı bağdaştırıp eğrisini doğrusunu tartarken durumumuzu şereflendirdiğimiz doğru. Kaplan, diğer kaplanın yardımına hemen koşar, düşünmeden. Ya da hemen koşup ormanın derinliklerinde kaybolur. Ama soru bu değil. Biz burada ne yapıyoruz. İşte bütün olay bu, işte asıl bunu sorgulamalıyız.
Ama kulaklarımızda halen yardım çığlıkları dururken, insanlık namına!
Ama burada, zamanın bu noktasında işte insanlık biziz. Beğensek de beğenmesek de. Bunun kıymetini bilelim, çok geç olmadan!
Zaman artık çok başka akıyor. Güneş yine batacak Ay çıkacak ve biz -buradan- gideceğiz.
- Yani? Kendimizi mutluymuş gibi mi sanalım?
+ Korkunç olan bu işte, düşünmüş olmak.
- Ama çoktan başımıza gelmedi mi?
Reklam