Beklerken madem susmayı beceremiyoruz, bari sakin sakin konuşmayı deneyelim. Doğru çenemiz düşük. Düşünmeyelim diye yapıyoruz bunu. Sebeplerimiz var. Tüm ölülerin sesleri. Kanat sesi gibidir. Yaprak sesi gibi. Kum sesi gibi. Yaprak sesi gibi. Hepsi bir ağızdan konuşuyor. Herkes sırası gelince.
Reklam
-İyisi mi kendimi öldüreyim, diğeri gibi.
+ O kim? Hangi diğeri?
- Tıpkı milyonlarca kendini öldürenler gibi.
+ Herkes sırtında kendi çarmıhıyla dolaşır. Kısa ya da uzun.
Öyleyse bana manzara hikayesi anlatma, yerin altındakileri anlat!
Tanısana! Ne tanıyayım yahu? Tanıyacak ne var ki? Şu rezil hayatımı çamura bata çıka geçirdim. Sen de gelmiş bana detayları görmemi, fark etmemi söylüyorsun. Şu pisliğe baksana! Bu pislikten çıkamadım ki hiç!
İşte ben böyleyim. Ya hemen unutuveriyorum ya da asla unutmuyorum.
Reklam