Puan vermedi·260 syf.·
2023 3. kitabı
Bu bulantı hissiyle Bulantı’ya dair ne yazsam bulanık olacak. Ve ne kadar yazarsam o kadar budala hissedeceğim. İki kent arasında, iki ırmak arasında, iki ben arasında bizi kimse hatırlamayacak. Yeryüzündeki tüm bilinçler de bizi atacak ve kurtulacak. Yarın Bouville’e yağmur yağacak ve ben Roquentin’in bulantısını ta iliklerimde duyacağım.
Ben de ‘olmak’ istemiştim. Hatta tek istediğim buydu. İşte hikayenin son sözcüğü.
Sayfa 252 - Can yayınları
Birden “ben” soluklaşıyor, soluklaşıyor, işte söndü.
Pırıl pırıl, hareketsiz, bomboş bilinç, duvarların arasına konulmuş; kendi kendine sürüp gidiyor. Kimse yok bu bilincin içinde artık. Biraz önce birisi ben, benim bilincim diyordu. Kim?
Can yayınları, Antoine Roquentin
“İçine düştüğüm bu topyekün unutuluşu tadıyorum: İki kent arasındayım, biri beni bilmiyor, öteki de artık tanımıyor. Beni kim hatırlar?”
Sayfa 244 - Antoine Roquentin