Bu kitap benim yazardan okuduğum ilk kitaptı. Son olmayacak, hatta Aziz Bey Hadisesi ile ikilemeyi düşünüyorum.
Kitabı sevdim mi sevmedim mi pek emin olmamakla beraber beni arada bırakan bir kitap oldu. Bazen elime alıp okuduğumda “tamam ya şuan çok keyifli gidiyor, akıyor” diyip bazen de okumayıp, isteğimin olmamasından mütevellit araya günler koyduğum oldu. Yine de iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan birisi.
Şehnaz isimli bir ana karakterimiz var ve onun geçmişi, geleceği, ilişkisi, değerleri, iradesi ve iradesizliğini okuyoruz sayfalar boyunca. E. İsimli evli hocasıyla yaşadığı saplantılı uzun beraberliği, 30 yıl boyunca kendini bir adamın isteklerine göre şekillendirmesi, ömrünü bir hiç uğruna tüketmesi, aile bağları, kuşaklar arası ilişkiler, aile sırları ile dolu bir kitaptı. Kadın ve aile ilişkileri konuları çok iyi işlenmişti, söylemeden geçemeyeceğim. Kitabın ilk yarısı yoğun bir şekilde karakterin E. İle olan gönül ilişkisine odaklanırken annesinin uyurgezerliği bahsi kitabın adını taşımasına rağmen yarısından sonra vuku bulmaya başladı ve biraz geri planda kalmış gibi hissettim. Ayrıca sürekli geçmiş gelecek arasında mekik dokuyan anlatım tarzı uzun okumalarda bir tık yorabiliyor. Yine de annesi ve anneannesinin geçmişinin, hayatlarının anlatıldığı kısımları okumak keyifliydi. E. İle ilişkisini okurken de Şehnaz’ın yanına ışınlanıp “kendine gel be kızım her şeyi affedemezsin.” Diye silkelemek istediğim çok an oldu. Okunmaya değer bir kitaptı fakat yazarın diğer kitaplarının çok daha iyi olduğunu duydum incelemelerden... Başlamak için bunun yerine onlardan seçim yapılabilir. Keyifli okumalar.