Püsküllü
@Bknzbirdeli
Kin ve keder, kaf dağının ardında bile değildi o zamanlar. Tanımamıştık henüz yalanı.
Azdı hüzünleri çocukluğumuzun, çoktu sevinçleri. Ağlamamızın hemen peşi sıra gelirdi gülüşlerimiz. Yüzümüzdeki tebessümde saklıydı masumiyetimiz.
Çabuk unutur, biriktirmez, kırmaz, kırılmazlık. Annemiz üzülmesin, babamız yorulmasın, kardeşimiz korkmasın isterdik.
Akşam ezanının "Allahu Ekber" sesiydi bizi evlerimize uğurlayan.
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v.) buyurdular: "Sizden kim bir kötülük görürse onu eliyle değiştirsin. Eliyle değiştirmeye gücü yetmezse diliyle değiştirsin. Diliyle değiştirmeye de gücü yetmezse, kalbiyle razı olmayıp onu inkar etsin. Böyle, kalbiyle olan inkar imanın en zayıf derecesidir"